Powieść z cyklu "Życia Alisson"
Pamiętnik Afrodyty
Dzień 05.09.515 rok, po zmroku
-Przepraszam-usłyszałam.
Uniosłam głowę. Miałam przed sobą czerwonooką długowłosą blondynkę. Lecz jej czerwone Znaki nie były tylko na twarzy, ale na szyji, po ramionach aż po czubki palców.
-Patrzy gdzie chodzisz-syknęłam.
Lecz mi odpyskować po prostu podała mi swoja rękę i pomogła mi wstać.
-Pokarzesz mi gdzie znajduje się gabinet dyrektora?-spytała.
Westchnęłam.
-Drugi hol, pierwsze drzwi po prawej stronie-powiedziałam.
-Dziękuje-uśmiechnęła się.
Odwróciłam się i zrobiłam kilka kroków i usłyszałam:
-A tak po za tym jestem Alisson.
I poszłam dalej. Znalazłam Jeanny w ogrodzie.
-Spotkałaś się z nową, prawda-powiedziała srebrno -włosa.
Zdziwiłam się.
-A ty skąd wiesz?-spytałam.
-Duchy mi powiedziały-odparła.
Zdenerwowałam się.
-Mówiłam Ci żebyś mi tak nie robiła-krzyknęłam.
-Martwiłam się o Ciebie, Afrodyto-powiedziała-Nowa dołączy do Zeke, a on jest po złej stronie. A na to nie pozwolimy. Afrodyto gdybyś ją jeszcze raz spotkała to byś do mnie ją przyprowadziła. Ona nie może przyłączyć się do niego.
-A co z nim nie tak. Jest w porządku-powiedziałam.
-Przed śmiercią Saszy, dowiedziałam się że Zeke stanie po stronie zła i będzie miał silnych wspólników. Jeśli go teraz nie powstrzymamy to będzie katastrofa.
-I Alisson będzie po jego stronie...-powiedziałam-To dziwne, ale wydawała mi się w porządku. Dobrze, jeśli ją znajdę to do Ciebie przyprowadzę.
I wyszłam z ogrodu. Podeszłam pod sale i zobaczyłam jak Alisson rozmawia z Zeke'iem. Gdy mnie zauważyła to do mnie podeszła.
-Hej-uśmiechnęła się-Dziękuje że pokazałaś mi gdzie jest dyrekcja.
-Nie ma sprawy-uśmiechnęłam się- Jestem Afrodyta.
-Alisson-wyciągnęła do mnie rękę a ja ją uścisnęłam.
-Mogę o coś zapytać?-powiedziałam-Jesteś szamanką??
-Tak, jestem-odpowiedziała.
-A czy czujesz tutaj duchy?-spytałam.
Chociaż widziałam duchy to ich nie wyczuwałam tak jak szamani.
-Nie-odpowiedziała.
-To dobrze-szepnęłam-Moja przyjaciółka stwierdziła że Ty i Zeke plus jego wspólnicy jesteście zagrożeniem dla tego świata. Żeby do tego nie dopuścić Jeanny prosiła mnie żeby Ciebie do niej przyprowadziła, lecz tego nie zrobię. Już jej nie ufam.
-Ja nie jestem zła-powiedziała- A co do Zeke'a nie wydaje mi się zły-odwróciła się w jego stronę ale szybko spojrzała na mnie-Ani ja ani on nie jesteśmy źli.
Spojrzałam się na Zeke'a. Obserwował nas.
-Wiem o tym-powiedziałam-Jeśli będziesz potrzebować pomocy to przyjdź do mnie, dobrze?
-Dobrze-uśmiechnęła się-A Ty do mnie.
-Dlaczego jesteś zagubioną księżniczką?-spytałam.
I nadszedł dzwonek na lekcje.
-Później Ci opowiem-odpowiedziała.
Lecz później mi nie opowiedziała, chyba zapomniała. Cały dzień był spokojny. Gdy wróciłam, do pokoju zdębiałam.
-Zeke co Ty tutaj robisz-spytałam zaskoczenia.
-Widziałem jak rozmawiasz z Alisson i na pewno na mój temat. Jeanny co coś mnie podejrzewa i chce to wiedzieć-powiedział spokojnie.
Kiedy mu opowiedziałam to tylko kiwnął głową i wyszedł.
I tak dzień się skończył. Ciekawe co przyniesie kolejny dzień.
Dzień 05.09.515 rok, po zmroku
-Przepraszam-usłyszałam.
Uniosłam głowę. Miałam przed sobą czerwonooką długowłosą blondynkę. Lecz jej czerwone Znaki nie były tylko na twarzy, ale na szyji, po ramionach aż po czubki palców.
-Patrzy gdzie chodzisz-syknęłam.
Lecz mi odpyskować po prostu podała mi swoja rękę i pomogła mi wstać.
-Pokarzesz mi gdzie znajduje się gabinet dyrektora?-spytała.
Westchnęłam.
-Drugi hol, pierwsze drzwi po prawej stronie-powiedziałam.
-Dziękuje-uśmiechnęła się.
Odwróciłam się i zrobiłam kilka kroków i usłyszałam:
-A tak po za tym jestem Alisson.
I poszłam dalej. Znalazłam Jeanny w ogrodzie.
-Spotkałaś się z nową, prawda-powiedziała srebrno -włosa.
Zdziwiłam się.
-A ty skąd wiesz?-spytałam.
-Duchy mi powiedziały-odparła.
Zdenerwowałam się.
-Mówiłam Ci żebyś mi tak nie robiła-krzyknęłam.
-Martwiłam się o Ciebie, Afrodyto-powiedziała-Nowa dołączy do Zeke, a on jest po złej stronie. A na to nie pozwolimy. Afrodyto gdybyś ją jeszcze raz spotkała to byś do mnie ją przyprowadziła. Ona nie może przyłączyć się do niego.
-A co z nim nie tak. Jest w porządku-powiedziałam.
-Przed śmiercią Saszy, dowiedziałam się że Zeke stanie po stronie zła i będzie miał silnych wspólników. Jeśli go teraz nie powstrzymamy to będzie katastrofa.
-I Alisson będzie po jego stronie...-powiedziałam-To dziwne, ale wydawała mi się w porządku. Dobrze, jeśli ją znajdę to do Ciebie przyprowadzę.
I wyszłam z ogrodu. Podeszłam pod sale i zobaczyłam jak Alisson rozmawia z Zeke'iem. Gdy mnie zauważyła to do mnie podeszła.
-Hej-uśmiechnęła się-Dziękuje że pokazałaś mi gdzie jest dyrekcja.
-Nie ma sprawy-uśmiechnęłam się- Jestem Afrodyta.
-Alisson-wyciągnęła do mnie rękę a ja ją uścisnęłam.
-Mogę o coś zapytać?-powiedziałam-Jesteś szamanką??
-Tak, jestem-odpowiedziała.
-A czy czujesz tutaj duchy?-spytałam.
Chociaż widziałam duchy to ich nie wyczuwałam tak jak szamani.
-Nie-odpowiedziała.
-To dobrze-szepnęłam-Moja przyjaciółka stwierdziła że Ty i Zeke plus jego wspólnicy jesteście zagrożeniem dla tego świata. Żeby do tego nie dopuścić Jeanny prosiła mnie żeby Ciebie do niej przyprowadziła, lecz tego nie zrobię. Już jej nie ufam.
-Ja nie jestem zła-powiedziała- A co do Zeke'a nie wydaje mi się zły-odwróciła się w jego stronę ale szybko spojrzała na mnie-Ani ja ani on nie jesteśmy źli.
Spojrzałam się na Zeke'a. Obserwował nas.
-Wiem o tym-powiedziałam-Jeśli będziesz potrzebować pomocy to przyjdź do mnie, dobrze?
-Dobrze-uśmiechnęła się-A Ty do mnie.
-Dlaczego jesteś zagubioną księżniczką?-spytałam.
I nadszedł dzwonek na lekcje.
-Później Ci opowiem-odpowiedziała.
Lecz później mi nie opowiedziała, chyba zapomniała. Cały dzień był spokojny. Gdy wróciłam, do pokoju zdębiałam.
-Zeke co Ty tutaj robisz-spytałam zaskoczenia.
-Widziałem jak rozmawiasz z Alisson i na pewno na mój temat. Jeanny co coś mnie podejrzewa i chce to wiedzieć-powiedział spokojnie.
Kiedy mu opowiedziałam to tylko kiwnął głową i wyszedł.
I tak dzień się skończył. Ciekawe co przyniesie kolejny dzień.
Komentarze
Prześlij komentarz