Rozdział 3

Noc była bezchmurna, widać było mnóstwo gwiazd i księżyc w pełni, lecz było trochę wietrznie. Poszliśmy do małego mostku.

Ja oparłam się o belkę a Yoh zrobił to samo.

-Co ty tak zamilkłaś, Alisson?-spytał Yoh.

-Dzisiaj dużo przeżyłam, to wszystko-uśmiechnęłam się.

-Kiepsko kłamiesz-stwierdził.

-Nieprawda.

-Wracasz jutro do szkoły?-spytał.

-Nie, Yoh zostaje tutaj.

-Zostałaś wyrzucona!?-spytał zaszokowany Yoh.

-Uwierz mi, by chcieli mnie wyrzucić, ale nie mogą-uśmiechnęłam się-Można powiedzieć że zrobiłam sobie wakacje na żądanie.

-Dlaczego!

-Jedni chcą żebym została zabita za to co działo się 500 lat temu, inni zaś chcą żebym  dołączyła do nich  i walczyła po ich stronie. Jedynym, miejscem w którym mogą mnie znaleźć to właśnie szkoły, więc postanowiłam uciec.

-A co działo się 500 lat temu??-spytał zaciekawiony Yoh.

-Za bardzo jesteś ciekawski, Yoh-uśmiechnęłam się.-Dowiesz się we właściwym czasie.

-Jest późno-stwierdził-Powinniśmy już wracać.

Kiwnęłam głową.

Byliśmy już w domu. Yoh powiedział mi "dobranoc" i poszedł do swego pokoju. Weszłam do swojego pokoju i spojrzałam na zegarek. Była 23.00.

Pójdę jeszcze się po spacerować-pomyślałam.

Wyszłam z domu. Spacerowałam bocznymi uliczkami w centrum miasta. Nagle zrobiło się gorące.

-Nie-pozmyślam-Nie mógł tak szybko mnie znaleźć!?

-Kopę lat, Alisson-usłyszałam głos za swoimi plecami.

-Coś musiałeś długo czekać, Zeke-obróciłam się.

Uśmiechnął się.

-W końcu jesteś sobą a już się bałem że będę musiał Ciebie zniszczyć, kochanie-podszedł do mnie-Potrzebuje pomocy Alisson.

-Przestań z tymi słodkimi słówkami!-omal nie krzyknęłam.

-Pamiętaj kto Ciebie uratował-oczywiście złośliwy uśmieszek Zeke mnie jeszcze bardziej powalił.

-Czego chcesz Zeke?-spytałam ze złością.

-Żelazna Dama chce zdobyć potężną moc która znajduje się w podziemiach Instytutu żeby nas zniszczyć i nie tylko nas-dotknął mojego policzka. 

Odsunęłam się i obróciłam się do niego plecami.

-Instytutu pilnują Strażnicy. Nikt nie może się tam wejść bez  pozwolenia Rady Starszych-powiedziałam. 

-Chcą ich uśpić-podszedł do mnie i otoczył mnie swoimi rękami i przytulił-A jeśli chodzi o Radę Starszych to oni dawno zostali uśpieni.

-Kiedy zaatakują?-spytałam po krótkiej chwili.

Nagle usłyszałam, jak dzwony wybijają 12 uderzeń.

-Możemy powiedzieć że dzisiaj o 23.00-odpowiedział Zeke-Zrobimy tak. Każdy z nas weźmie 4 potężnych magów. W całym Instytucie zrobimy zasadzki. Trzeba ich zabić i Ty o tym wiesz. Gdy to wszystko się skończy każdy pójdzie w swoją strona. A więc jak?

Odsunęłam się od niego i obróciłam się w jego stronę.

-Zgodzę  się tylko pod jednym warunkiem. Jaenny może być tylko pozbawiona magii nic więcej. Ona ma przeżyć-powiedziałam stanowczym głosem.

Oby się udało-pomyślałam.

-Niech Ci będzie-powiedział lekko niezadowolony Zeke.

-I każdy pójdzie w swoją stronę. Nie martw się -podszedł do mnie, pocałował mnie i zniknął. Ja już nie wytrzymałam.

-Zeke, Ty IDIOTO!!!!!-krzyknęłam wściekła.

Na dodatek muszę wpakować w to gówno moich przyjaciół-pomyślałam wściekła.

Wyciągnęłam z kieszeni Mp3. Włączyłam ją. I tak przez całą drogę do domu uspokajała mnie muzyka. Weszłam do mojego pokoju. Zerknęłam na łóżko. Pepsi słodko spała. Spakowałam potrzebne rzecz i napisałam notkę dla Anny.

"Muszę załatwić parę spraw. Nie będzie mnie prze z 3 dni. Zaopiekuj się moją Pepsi.

                                                                                            Całusy,

                                                                                             Alisson

P.S.

Radzę kotki nie denerwować. Nie obcinałam ostatnio pazurków."

Karteczkę przykleiłam na widocznym miejscu i teleportowałam się do szkoły.