Rozdział 8

Alisson WSTAWAJ!!!!!!!!-Krzyknęła  Anna.

-Jeszcze 5 minut-jęknęłam.

Moje żebra spotkały się z butem siostry. Skuliłam się z bólu.

-Yoh, jest już  dawna na nogach. A Ty   jeszcze śpisz-syknęła-Masz 10 minut i widzę Ciebie na dole-wyszła z mojego pokoju trzaskając drzwiami.

Z bólem z żebrach  próbowałam wstać, ale nie byłam wstanie. Musiałam użyć magii wody żeby uleczyć bolące miejsce. Gdy przestało boleć szybko pobiegłam do łazienki żeby się umyć, później zbiegłam na dół ubrana w czerwoną sukienkę.

-Jestem!-krzyknęłam.

-I minutę spóźniona-krzyknęła Anna-Przebiegniesz za to 50 kółek do okoła miasta.

Nie mogłam nic zrobić tylko kiwnąć głową i zjeść szybko śniadanie. Zmieniłam swoją sukienkę na strój sportowy i już miałam wychodzić z domu gdy usłyszałam głos swojej siostry:

-Alisson.

Odwróciłam się  w jej stronę.

-O co chodzi?-spytałam.

Chcę wiedzieć jak Yoh sprawuje się na Twoich treningach?-spytała.

-Bardzo szybko się uczy-odpowiedziałam.

-To bardzo dobrze-powiedziała- I tak trzymać. No dobrze nie będę Ciebie zatrzymywać, idź biegać.

I zaczęłam biegać. Zajęło mi to jakieś 3 godziny i wróciłam do domu.

-Jestem!-krzyknęłam.

-To dobrze-z pokoju wyłoniła się Anna-Masz gościa.

Weszłam do  pomieszczenia.

-Leyla!-krzyknęłam.

Podbiegłam do długowłosej dziewczyny i przytuliłam ją. Po chwili odsunęłam się od niej.

-Nawet nie wiesz jak się cieszę że Ciebie widzie-uśmiechnęła się.

-Pamiętaj że masz trening z Yoh-upomniała mnie moja siostra.

Jęknęłam.

-Czy Leyla będzie mogła popatrzeć na trening Yoh?-spytałam.

-Jeśli nie będzie przeszkadzać-powiedziała krótkowłosa po czym zajęła się swoimi serialami.

Wzięłam Shrsei za rękę i wyprowadziłam ją na korytarz, który prowadzi do ogrodu, w którym Asakura spokojnie "medyduje". Lecz za nim tam weszłyśmy, odwróciłam się w jej stronę i powiedziałam :

-Za nim poznasz Yoh musisz co nim coś wiedzieć-powiedziałam-On jest bratem bliźniakiem Zeke'a.

Dziewczyna stała zaszokowana:

-Spokojnie-uśmiechnęłam się-Jest inny niż brat.

-Jak to "inny"?-spytała ironicznie.

-Jest wyluzowany, miły, pomocny, współczujący itp.-zaśmiałam się.

-To nie możliwe-zadrwiła-On jest zły i tak samo jest z Yoh.

-Czy ja z Anną jesteśmy takie same?-spytałam.

Leyla nie odpowiedziała.

-Oczywiście, że nie-powiedziałam-Ja jestem inna i moja siostra tęż. Tu nie chodzi o więzi rodzinne tylko o charakter.

-Przecież...-urwała.

-Sama zobaczysz jak bardzo się różnią-uśmiechnęłam się -A i jeszcze jedno. Yoh nie wiem że ma brata i tak ma pozostać.

Blondynka kiwnęła głową. Weszłyśmy do ogrodu. Chłopak oczywiście spał. W mojej prawej ręce pojawił się drewniany miecz i zaatakowałam szamana z prawej strony. Lecz ku mojemu zdziwieniu brunet zablokował jedną ręką mój  atak.

-Bardzo dobrze mój uczniu-uśmiechnęłam się.

Asakura odwrócił się w  naszą stronę.

-Dziękuje, mistrzyni-ukłonił się.

-Yoh, ile przebiegłeś kółek?-spytałam.

-Yyyy 15-powiedział zmieszanym.

-Tylko 15!!!-omal nie krzyknęłam-I TY CHCESZ ZOSTAĆ KRÓLEM SZAMANÓW!!!-i tutaj się już darłam-Za karę 50 okrążeń a później spotykamy się na Strasznym Wzgórzu. Jazda!!!!!!

Chłopak zszokowany szybko zniknął mi z oczy.

-A niby z Anną jesteście różne-zaśmiała się Leyla.

-No dobrze, często jesteśmy takie same-uśmiechnęłam się

-Miałaś rację-powiedziała blondynka-Jest inny.

-A nie mówiłam-zaśmiałam się-Chodźmy na Straszne Wzgórze.

I teleportowałam nas na wyznaczone miejsce.

-Jak tutaj ładnie-powiedziała zdziwiona blondynka.

-Wiem-uśmiechnęłam się-Jakiś czas będziemy czekać.

-Wiesz że przez Ciebie omal nie dostałam zawału-powiedziała zae złością Sharsei'a.

-Czemu?-spytałam.

-Ponieważ nie powiedziałaś mi że ŻYJESZ!!-omal nie krzyknęła.

-Aaa to oto chodzi-powiedziałam zdziwiona.

-Z JAKIMI LUDŹMI JA ŻYJE -krzyknęła.

Zaczęłam się śmiać.

-Masaz bardzo fajną siostrę-uśmiechnęła się Leyla.

-Taa szczególnie jak jej podpadniesz-zaśmiałam się.

-Ty przynajmniej masz kogoś-powidzała za smutkiem-Ja już nie mam nikogo.

Stałam zaszokowana.

-Gdy byłam mała a moim rodzice zginęli z rąk Zeke'a. Miałam jeszcze brata który przeżył i był ode mnie starszy o 3 lata-ciągnęła-Opiekował się mną ale po dwóch latach zniknął i słych o nim zaginął. Po nim został mi tylko naszyjnik z czterolistną koniczyną.

Podeszłam do niej i ją przytuliłam 

-Leyla, tak mi przykro-szepnęłam do jej ucha-Pamiętaj że masz mnie i reszę moich przyjaciół. Wszystko będzie dobrze.

-Yoh wraca-szepnęła.

Odsunęłyśmy się od siebie.

-Już jestem-powiedział zdyszany-Czy mogę poprosić o małą przerwę?

-Nie-powiedziałam-Musisz odrobić ten czas, który przebiegłeś. Więc 10 000 pompek i 2000 brzuszków. Bez marudzenia!!

Asakura jęknął, ale wykonał polecenia. Po trzech godzinach poszliśmy na obiad, a później znów zwróciliśmy na Straszne Wzgórze. Trening zakończył się o godzinie 19.30 i udaliśmy się do domu żeby jeść kolekcję. PO niej z Leyla'ą weszliśmy do ogrodu. Gadałyśmy o wszystkim i o niczym, gdy nagle  przed naszymi oczami pojawiły się kremowe zaproszenia.

-Co to?-sypałam.

-Nie wiem-odpowiedziała-Trzeba je otworzyć.

I tak  zrobiłyśmy. Było napisanę:

Serdecznie zapraszamy Samantę Juko na uroczysty Bal Starszyzny, który odbędzie się dnia 10.06.1004r. o godzinie 21.00.

                                                                                           Rada Starszyzny

-O matko!-krzyknęłam-Rada organizuje Bal!!!!

Zaczęłyśmy piszczeć i skakać z radości.

-Co się tutaj dzieje?-usłyszałyśmy głos Anny za naszymi plecami.

-Rada Starszych organizuje Bal-powiedziała Leyla.

-Kiedyś takie bale organizowano co 2 lata, lecz tradycja ta przeminęła i rzadko się takie przyjęcia organizuje-dokończyłam

-Aha-powiedziała moja siostra i wróciła do oglądania swoich seriali.

Po dłuższym namyśle powiedziałam:

-Wiesz co Leyla, chyba nie pójdę na tą imprezę.

-Ty chyba sobie żartujesz-powiedziała   zniesmaczona.

Pomyślałam o Zeke'u. Zawsze gdy coś takiego organizowano to byłam  z nim. Lecz teraz już nie. Nagle przed moim nosem pojawiła się malutka karteczka. Wzięłam ja do ręki.

-Co to?-spytała przyjaciółka.

Przeczytałam na głos:

-Jeśli twierdzisz że nie pójdziesz na ten Bal to się grubo mylisz. Po za tym mamy tylko jeden dzień na wybranie sukien wieczorowych a to i tak mało czasu, więc masz być w szkole o 10.00.

                                                                                                                              Całusy Afi

Jęknęłam.

-No to teraz się nie wymigasz-zaśmiała się blondynka-Muszę już lecieć do Seby, bo będzie się martwił-przytuliła mnie i zniknęła.

                                              ****Oczami Leyla'y****

Teleportowałam się w najstraszniejsze i najmroczniejsze miejsce na Ziemi.

-Wróciłam-powiedziałam.

-Coś Ci długo to zajęło-usłyszałam-Przyjdzie na bal?

-Tak.

-Dobrze się spisałaś. A teraz możesz odejść.

-Tak, mój bracie-ukłoniłam się i teleportowałam się do szkoły.