Miniaturka Anny i Yoh

Ogłoszenia  parafialne:

1. Z prośby a raczej błagania Anny-Medium  postanowiłam stworzyć miniaturkę o Annie i Yoh.

2.  To nie jest miniaturka którą zawsze pisałam to odrębna może i nie realistyczna powieść.

3.  Jak to powiedziała Katherine ma  być rzyganie tęczą ale to będzie podwójne rzyganie tęczą ale nie powiem dlaczego.  Przeczytajcie  a sami  się dowiedzie.

4. Zapraszam i życzę miłego czytania.

Dzień jak co dzień. Szkoła, treningi Yoh do trzeciej rundy i znów szkoła. Wstałam jak zwykle o tej samej  porze, czyli o 5 nad ranem. Inny twierdzą (czyli moja siostra Alisson)  że to jest "nie ludzka pora". Lecz mi to nie przeszkadza. A więc, wstałam, umyłam się i ubrałam swoją ulubioną czarną sukienkę. Włożyłam korale i poszłam do kuchni na śniadanie. W niej siedzieli Yoh i Alisson, dziwnie się przy  tym  uśmiechając.-Co się tutaj dzieje!!??-zapytałam-Czemu tacy rozbawieni jesteście? A co z treningiem Yoh? Nie zapominaj że jesteśmy już w trzeciej rundzie. Koniec obijania!!!

-Daj spokój-uśmiechnęła  się Alisson-Zaraz pójdziemy na ten trening. Daj tylko dokończyć śniadanie.

Przyjrzałam się dokładnie siostrze. Miała na sobie swoje ulubione szare krótkie spodenki i swoją szarą bluzkę  na ramiączkach.

-Macie dwie minuty na dokończenie śniadania-powiedziałam stanowczo i zabrałam się do jedzenia  mojego  posiłku.

Te dwa  lenie   rzeczywiście   skończyli swoje śniadanie w wyznaczonym czasie. Co  o dziwo, widzę to po raz pierwszy.

-Dobra, to my już idziemy-uśmiechnęła się siostra-Anno,przyjdź za półtora godziny na Straszne Wzgórze. Chciałabym się pochwalić treningiem, który wyznaczyłam dla Yoh.

-Zobaczę-powiedziałam.

Dziewczyna  uśmiechnęła  się i wyszła. Kiedy skończyłam swoje śniadanie to poszłam oglądać swoje ulubione telenowele. Po jakimś  czasie usłyszałam miauczenie kota. Spojrzałam się za siebie i zobaczyłam kotkę  mojej siostry. Pepsi podeszłam do zegara, który stał obok telewizora i zaczęła się o niego ocierać. Dopiero wtedy przypomniałam sobie o prośbie Alisson. Wstałam więc i udałam się na Straszne Wzgórze. Stałam przy wejściu na cmentarz i spojrzałam na górę. Nikogo tam nie było. Twierdząc że oślepłam, udałam się tam na miejsce.

-Rzeczywiście ich tutaj nie ma-powiedziała wściekłam , kiedy tam dotarłam.

Lecz po chwili zobaczyłam że na gałązce drzewa jest przywiązana białą wstążką, biała róża z moim imieniem i nazwiskiem. rozwiązałam kwiat z gałęzi i przeczytałam kartkę.

  Droga Anno.

Przepraszam Cię że musiałaś taki kawał przejść i nas tutaj nie znaleźć. Jesteśmy w hotelu Len na siłowni.  Prozę Cię żebyś tam poszła . 

         Yoh

I mam tyki kawał dygać!!!!!!!-pomyślałam wściekła-No nic. Jak ich dorwę  to pożałują że w ogóle się urodzili!!!!

Nie mają innego  wybory musiałam udać się do Lena. Oczywiście wzięłam ze sobą tą różę. Szłam długimi ulicami. Już myślałam jakimi obdarzyć tą  przeklętą  dwójkę różnymi torturami. Po chwili dotarłam na miejsce.Weszłam do siłowni i zobaczyłam  fioletowawego  chłopaka. Podeszłam do niego.

-Hej Len-uśmiechnęłam  się-Widziałeś czasem  Alisson i Yoh??

-Byli ale tylko na chwile-zamyślił się-Kazali Ci to przekazać-i podał mi białą różę z karteczką-Masz to przeczytać.

Ciekawość mnie zżerała, szybko  otworzyłam kartkę i przeczytałam.

 Hej Anno :)

Nie znalazłaś nas w siłowni?? No cóż tak bywa :)  Śpieszyło nam się. Pamiętasz ulubioną lodziarnie Yoh , którą  później  zabroniłaś do niej chodzić. Otóż tam właśnie jesteś. Bądź tak łaskawa u chodź do nas. Ochłoniesz przy tych lodach :)

Całuski

Alisson :)

JA  MAM  PRZY    NICH   OCHŁONĄĆ!!!!!!!!!!-pomyślałam wściekła.

Wzięłam  róże  i bez słowa wszyłam z siłowni. Szybkim krokiem udałam się do lodziarni. Gdy dotarłam na miejsce, zobaczyłam że znów ich nie ma.

TO SIĘ DOIGRALI!!!!!!!!!!!!!!!!-krzyknęłam w  myślach.

-Panienko-usłyszałam.

Odwróciłam się w stronę głosu i zobaczyłam że  przede mną  stoi przemiła staruszka. 

-Słucham-próbowałam się uśmiechnąć.

-Przyszedł do mnie młodzieniec-powiedziała-I prosił żeby Ci to przekazała.

Podała mi białą róże a do niej była karteczka przywiązana. Bez namysły otworzyłam ją i przeczytałam:

Cześć Anno :)

Trochę poganiałaś po mieście, co Anno ????? No widzisz trochę wychudniesz :) Teraz wiesz jak  ja się czuje robiąc podwójne treningi wraz z Yoh. Na pewno  jesteś już  tym zmęczona. Niech Ci będzie. Nie będziemy już się z Tobą bawić w chowanego, bo robi się ciemno. Jesteśmy przy wyjściu na plażę. Na 100%.

Do zobaczenia

Alisson :)

Mówi się że do trzech razy sztuka. No niech im będzie. Wzięłam róże i poszłam na plaże . Gdy tam dotarłam...

-ZNÓW   ICH     NIE     MA!!!!!!!!!!!!!!!!-krzyknęłam.

-Anno?-usłyszałam  głos Yoh.

Odwróciłam się w jego stronę.

-Yoh....

-Za nim znów zaczniesz krzyczeć to pozwól mi  wytłumaczyć-powiedział stanowczo, przerywając mi.

Przytaknęłam.

-Po pierwsze-tym razem się uśmiechnął-Zostaniesz moją Walentynką- i wyciągnął za pleców wielki bukiet róż.

Spojrzałam na niego zszokowaną miną i z otwartymi ustami.

-Rozumiem, jeśli nie będziesz chciała-Yoh zaczął się załamywać.

Lecz ja szybko wzięłam do reki bukiet.

-Yoh, ja nie wiem co powiedzieć. Zaskoczyłeś mnie-uśmiechnęłam się-I tak zostanę Twoją Walentynką.

Chłopak  był tak uradowany, że objął mnie w pasie i pocałował w policzek. Nie wiem dlaczego nie przywaliłam mu w twarz. Pewnie byłam jeszcze w szoku. Lecz po chwili Asakura wysunął  się  z objęć, stanął za mną i zasłonił swoimi rękami moje oczy. 

-Mam dla Ciebie jeszcze jedną niespodziankę-powiedział-Pójdziesz przez cały czas prosto aż nie powiem STOP.

-A jeśli się przewrócę??-powiedziałam niepewnie.

-Nie pozwolę żebyś upadła-szepnął mi do ucha-Zaufaj mi.

Nie miałam innego wybory jak mu tylko zaufać. Szał tak jak mi mówił.

-STOP-usłyszałam.

Stanęłam. Yoh  odsłonił  mi oczy. Zobaczyłam duży koc, na środku dwie zapalone świece, obok nich koszyk  piknikowy, dwa kieliszki i szampan. A noc była piękna. Nieba bez chmur i pełno gwiazd na niebie.

-Yoh to wszystko dla mnie?-powiedziałam zaszokowana.

-Oczywiście że dla Ciebie-uśmiechnął się.Po czym nagle spoważniał. Wziął mnie za ręce i spojrzał mi głęboko w oczy-Anno. Zawsze mi na Tobie zależało. Kiedy jechałam do Dobie zawsze o Tobie myślałem. Wiem że od dziecka jesteśmy zaręczeni ale ja muszę to powiedzieć. Kocham Cię Anno i nigdy nie przestanę.

Byłam po raz któryś w  wielkim  szoku. Też  zakochałam się w Yoh  ale nie dałam po sobie tego poznać.

-Ja też Ciebie kocham, Yoh-powiedziałam nieśmiało.

Uradowany chłopak objął mnie w pasie,  przyciągnął  do siebie i pocałował mnie delikatnie w usta. Lecz  później  pocałunek  się  pogłębił. Nagle brunet odsunął się ode mnie, zmartwiony.

-Co się  stało, Yoh?-zapytałam.

-Chodzi o Zeke'a-powiedział-Chce odejść. Dopiero co odzyskałem brata a on chce odejść. Pewnie teraz czaka na Alisson żeby się  z nią pożegnać.

-Moja siostra nie dopuści żeby ją i Ciebie zostawił-powiedziałam stanowczo.

-Mam nadzieje-wziął mnie za rękę  i  zaprowadził  do koca.

*W tym samym czasie. Z perspektywy Alisson*
Szłam drogą powrotną do domu, zmęczona. Pomóc Yoh w przygotowaniu randki na walentynki i wyciągnięcie mojej siostry od telewizora, wymagało to dla mnie sporego wysiłku. Byłam niedaleko domu, gdy spostrzegłam że  jakaś postać stoi przed bramą. Podeszłam bliżej i zobaczyłam Zeke'a. Serce mi  przyspieszyło. Słyszałam że się zmienił i to dzięki Yoh. Tak dawno go nie widziałam.
-Zeke-powiedziałam niepewnie.

-Dobry wieczór, Alisson-lekko się uśmiechnął.

-Słuchaj. Zapada noc. Robi się co raz zimniej-powiedziałam nieśmiało-Wejdźmy do domu i tam sobie porozmawiamy.

-Nie mogę, Ali-powiedział.

Zaskoczył mnie.

-Dlaczego?-zapytałam zdziwiona.

-Przyszedłem  tylko na chwilę-zasmucił się-Chce się z Tobą pożegnać.

-CO???-byłam w szoku.

-Mogę Cię znów skrzywdzić. A tego bym nie wytrzymał. Więc żegnaj, Alisson-powiedział, po czym odwrócił się na pięcie i zaczął iść przed siebie.

Nie myśląc nad czym robię, szybko podbiegłam do niego i przytuliłam się. Moja głowa  spoczywała  na jego plecach a moje ręce na jego klatce piersiowej.

-Mówiłeś że nie chcesz mnie znów skrzywdzić-powiedziałam zrozpaczona-Jeśli teraz odejdziesz to mnie stracisz na zawsze nie tylko przy tym mnie  krzywdząc.

Poczułam że się odwraca w moją stronę i łapie mnie za podbródek, sprawiając żebym na niego spojrzała.

-Ali-powiedział niepewnie-Ja Ciebie kocham. Tylko boje się.....

-Zamknij się-syknęłam wściekła-Ja też Ciebie kocham, Zeke ale jak tak dalej będziesz bez sensu gadał to chyba  przystanę.

Chłopak prysknął śmiechem. Objął mnie w pasie i zaczął całować. Czekałam na ten  moment  chyba wieki ale się doczekałam. Asakura wysunął się z objęć i powiedział:

-Przestanę,  jeśli dla mnie coś zrobisz.

-Co?-zapytałam  zdziwiona.

-Wyjdziesz za mnie???

Uradowana pocałowałam go z całych sił. Gdy się odsunęłam...

-Uznaję że to było TAK-brunet zaśmiał się.

(Już) narzeczony wziął mnie na rękę i zaniósł do domu.